تبلیغات
نقد و نظر
پارت ها و روزگارشان

محمود فاضلی بیرجندی

هزار سالي، کم‌تر يا بيش‌تر، از روزگار فردوسي مي‌گذرد که چون در ضمن سرودن شاه‌نامه ارجمندش به دوره پارت‌ها (اشکانیان) رسيد، نوشت که از آنان به جز نام چيزي نشنيده است. اما ما امروز مي‌توانيم با سربلندي اظهار بداريم که از آنان به جز نام هم چيز‌هايي مي‌دانيم. درست است که آگاهي‌هايي که از پارت‌ها داريم در مقايسه با آن‌چه از هخامنشيان مي‌دانيم کم‌تر و در مقايسه با آگاهي‌هايي که از ساسانيان داريم به مراتب کم‌تر است. اما امروزه شايد ديگر به جا نباشد که مدعي نا آشنايي با پارت‌ها باشيم. از حدود يک صد و پنجاه سالي که از تاليف دُرَرالتيجان في‌التاريخ بني‌الاشکان به خامه محمدحسن‌خان اعتمادالسلطنه مي‌گذرد چندين مجلد کتاب و تعداد زيادي مقاله به چاپ و انتشار رسيده که در هر يک به تمامي تاريخ اشکانيان (پارت‌ها) يا به گوشه يا گوشه‌هاي خاصي از آنان و روزگارشان پرداخته شده است. اين آثار پيوسته برآگاهي‌هاي ما از پارت‌ها افزوده است تا از ايشان به جز نام هم چيزهايي بدانيم.
کتاب حاضر هم مجموعه مقالاتي از پژوهش‌های تازه پيرامون پارت‌هاست که با اميد به افزوده شدن بر معارف پارت‌ها در زبان فارسي ترجمه شده است.

آمار سایت
بازديد امروز: 1
کل بازديد: 10872
افراد آنلاين: 0

دفاع از حقوق شهروندی

برگی دیگر از داستان آزادی‌خواهی اهل قلم
محمدحسن(سینا) علیپور
چاپ دوم: 1394
قیمت: 12000 تومان

گزیده‌ای از پیش‌گفتار چاپ دوم
اولین روزنامه‌ای که در ایران تعطیل شد، وطن نام داشت که به دو زبان فارسی- فرانسوی منتشر می‌شد. چون در شماره اول آن مقاله‌ای در باره آزادی نوشته شد، ناصرالدین شاه دستور توقیف آن روزنامه را صادر کرد. این خود نشان می‌دهد که دغدغه‌ای که حکومت آن دوره در باره آزادی بیان و مطبوعات داشته، چیست و هم اکنون و پس از گذشت حدود 140سال و در همه این سال‌ها همه حکومت‌ها کم یا بیش، بیش از آن که دغدغه آنها آزادی و آزادی بیان باشد، کنترل و محدود کردن این آزادی‌ها بوده است.
واقعیت آن است که سرنوشت مطبوعات در ایران از زمان چاپ نخستین شماره کاغذ اخبار توسط میرزا صالح شیرازی کازرونی در دوره محمدشاه قاجار، فراز و فرودهای زیادی را تجربه کرده است. بررسی تاریخ مطبوعات ایران نشان می‌دهد که هر گاه شاهد گسست یا فرودی عمیق در زمینه فعالیت مطبوعات هستیم، نقش پر رنگ حکومت و دیوان حاکم و یک جانبه‌نگر در قدرت آشکار است. وضع مطبوعات ایران چه آن زمان که در معرض فشار قرار گرفته‌اند و یا آن که توقیف شده‌اند و چه آن زمان که با کمی تیراژ و مخاطب رو‌به‌رو بوده‌اند، تایید کننده این دیدگاه است.
حتی در این دوره که مطبوعات مکتوب با مشکل تیراژ و مخاطب رو در روی‌اند و یک علت آن وجود گزینه مکمل یا جایگزینی رسانه‌های دیجیتالی دانسته می‌شود، اما اگر فشار و حساسیت منفی و رسمی قدرت نسبت به مطبوعات مکتوب کم شود، همچنان در حدی که تناسبی بین رسانه‌های مکتوب و دیجیتالی وجود دارد، سایه مشکلات ناشی از بی‌اعتمادی نسبت به مطبوعات و رسانه‌ها و در نتیجه کاهش مخاطب می‌تواند به مقدار قابل توجهی برطرف شود. به خصوص که در دوره کنونی، دانش روزنامه‌نگاری حرفه‌ای نسبت به گذشته پیشرفت قابل ملاحظه‌ای داشته است و می‌توان با به کارگیری آن در تهیه خبر، گزارش،‌ یادداشت، مقاله، گفت‌وگو و… از آن سود برد. اما افسوس که چنین رویکردی در تاریخ حکومت‌های معاصر تا کنون کمتر دیده شده و به جز در دوره‌هایی اندک امکان بروز نیافته است.
دوره‌ای دیگر که با مطبوعات هم برخورد حذفی شد و تا کنون مطبوعات در ایران نتوانسته آن چنان که باید کمر راست کند، از اردیبهشت 1379آغاز شد و ده‌ها روزنامه و مجله توقیف شده و یا از انتشار بازماندند و این روند با تغییر قوانین به خصوص قانون مطبوعات و دخالت بیشتر نهادهای امنیتی، قضایی و دولتی ناامید کننده‌تر شد.
همچنین در انتخابات ریاست جمهوری سال 1388 که نگرشی بر پایه امید برای مشارکت همگانی فراهم شد و نقش مطبوعات و رسانه‌های موجود و البته روزنامه‌نگاران به سهم خود در آن پررنگ بود، اما برخورد امنیتی و حذفی پس از انتخابات با روزنامه‌نگاران، نگرانی‌های تازه‌ای را رقم زد و عده زیادی روزنامه‌نگار یا زندانی شده و یا به ناچار از کشور خارج شدند. از این رو، فضای مطبوعاتی و رسانه‌ای زیان دیده و ضربه‌ای دیگر و رکودی تازه هم تجربه شد.
در چنین شرایطی است که همیشه سوءاستفاده کنندگان از قدرت و کسانی که در صف مقدم فساد سیاسی و مالی و اقتصادی هستند، برای وضعی که در آن رکود و رخوت فضای مسلط بر آزادی بیان است، خرسند می‌شوند.
توضییح: این کتاب در کتاب‌فروشی ققنوس(خ انقلاب، بازارچه کتاب)، مولا(تقاطع خ انقلاب و ابوریحان)، کلک(سعادت آباد، پاساژ کسری) و شهر کتاب ابن سینا(شهرک غرب، خ ایران زمین، روبه‌روی بیمارستان بهمن) موجود است.